Өглөөний нар уулсын цаанаас мандаж, тал нутгийн чимээ аниргүйг алтлаг туяагаар зөөлөн ээх мөчид хөдөөгийн амьдралын жинхэнэ сайхан мэдрэгдэнэ. Хотын яаруу хэмнэлээс хол, байгалийн энгийн атлаа үнэ цэнтэй орчинд хүмүүсийн амьдрал өөрийн гэсэн тайван өнгө төрхтэй үргэлжилнэ. 

Хөдөө нутаг зөвхөн мал сүрэг, уудам тал хээрийн тухай ойлголт биш. Энэ бол монгол хүний уламжлал, ахуй соёл, байгальтайгаа зохицон амьдрах ухаан шингэсэн орон зай юм. Өглөө эрт босож малаа маллах малчны хөдөлмөр, айлын хотонд цай буцлах үнэр, хүүхдүүдийн инээд хөөр эрхлэлдэн тоглох энэ бүхэн хөдөөгийн амьдралын дүр зураг билээ.
Сүүлийн жилүүдэд хүмүүс байгальд ойр амьдрахын үнэ цэнийг улам их мэдрэх болсон. Цэвэр агаар, өргөн уудам орон зай, хүний сэтгэлийг амраах нам гүм байдал нь хөдөөгийн хамгийн том баялаг. Энд цаг хугацаа хүртэл илүү тайван урсаж, хүн өөрийнхөө дотоод ертөнцтэй ярилцах боломж олддог мэт.  

Гэхдээ хөдөөгийн сайхан зөвхөн байгальдаа биш, тэнд амьдарч буй хүмүүсийн сэтгэлд оршдог. Зочломтгой зан, ахмадаа хүндлэх ёс, бие биедээ туслах уламжлал нь монголчуудын нандин өвийг хадгалсаар байна. Хөдөө нутгийн хүмүүсийн энгийн амьдралын цаана тэсвэр хатуужил, хөдөлмөрч чанар, эх орноо гэсэн хайр шингэсэн байдаг.
Өнөөдөр хот суурин газрын хөгжил хурдацтай нэмэгдэж байгаа ч хөдөөгийн үнэ цэнэ буурахгүй. Харин байгальтай ойр, уламжлалаа хадгалсан амьдралын хэв маяг олон хүний анхаарлыг татаж байна. 

Хөдөө нутаг өнгөрсөн цагийн дурсамж биш, ирээдүйд ч үнэ цэнтэй хэвээр байх амьдралын нэгэн өнгө бас өв юм. Хөдөөгийн салхинд амьсгалж, тал нутгийн уудамд зогсож сэтгэл тэнийх үед хүн байгальтайгаа ямар ойр холбоотойгоо мэдэрдэг. Тиймээс хөдөөгийн сайхан зөвхөн газар орны нэр бус сэтгэлд амар амгалан, дурсамж, дулаан мэдрэмж үлдээдэг амьдралын утга учир юм.